Fleiri dúkkuföt

Þessar dúkkur geta alltaf bætt við sig fötum. Mér finnst líka gaman að taka smá rispur í dúkkufatagerð, enda þurfa ömmustelpurnar að hafa úr einhverju að velja. Þessar tvær stærri eru 18” dúkkur og sú minni 14” að stærð. Ég nota tommumálin frekar því þá finn ég miklu meira úrval þegar ég leita að sniðum og uppskriftum.

Buxnasniðið á þessa litlu bjó ég nú eiginlega til sjálf, var með einhvern grunn sem passaði engan veginn þannig að ég breytti og minnkaði þangað til þetta varð sæmilegt.

Peysurnar á stærri dúkkurnar eru eftir fríum uppskriftum á Ravelry, og þá bleiku reyndi ég að hafa í stíl við hinar en þurfti að gera tvær tilraunir til að láta hana passa. Þá gulu gerði ég svo bara eftir sama grunni.

Sniðin af buxunum á stærri dúkkurnar eru hins vegar úr sniðapakka fyrir 18” dúkkur frá Kreativistine í Noregi. Hún gerir snið á fullorðna og börn, og hefur gert dúkkufatasnið í stíl við barnafatasniðin.

 

Sumarpúði

Þegar ég keypti Husqvarna útsaumsvélina mína fylgdu með henni tveir efnisbútar og undirlag til að setja í útsaumsramma og sauma. Mig langaði alltaf að nota þá í eitthvað fallegt.

Svo var það þessi mynd….mér fannst hún alveg sérlega falleg, og þegar ég fór að tína til tvinna í hana til að vita hvort ég ætti eitthvað af litunum og hvað ég þyrfti þá að kaupa í viðbót, þá kom í ljós að ég átti hér um bil öll réttu litanúmerin í hana og þurfti engu að bæta við.

 Annar búturinn varð þá að þessum sumarlega púða sem prýðir nú sófa á heimilinu. Hann átti fyrst að fara á hjónarúmið en passaði svo vel þar sem ég fleygði honum niður til að taka mynd að hann hefur legið þar síðan.  Ég notaði stærsta rammann sem fylgdi vélinni, 36x20 rammann. Munstrið er í vélinni minni.

Fjórða Bugðan

Þetta sjal á ég eftir að sýna hér. Ég prjónaði það einhvern tíma á útmánuðum og tók mynd fyrir nokkru.

Uppskriftin er enn og aftur Bugða, fjórða sjalið eftir þeirri uppskrift. Það er eitthvað svo skemmtilegt við það að skoða garnið sitt og finna liti sem passa vel saman.

Skemmtilegast er svo að finna lit í síðustu umferðina, sem er ekki búið að nota í sjalinu en passar vel við.

Uppskriftin er úr Garnbúð Eddu og garnið héðan og þaðan…
 

Herðubreið

Ég fékk öskju með öllu, sem þurfti til að sauma Herðubreið, í jólagjöf síðustu jól. Fátt eins notalegt á jólunum og að opna nýja bók og byrja á nýju handavinnuverkefni. Það var einstaklega gaman að sauma þessa mynd, kláraði hana á tveimur vikum með hljóðbók í eyrunum.

Pakkningin kemur frá Saumakassanum. 

Hengdi hana á vegg með öðrum handgerðum hlutum, passar algjörlega inn í litaþemað.

Krosssaumspúðar

Langamma tveggja barnabarnanna minna í móðurætt lést fyrir um tveimur og hálfu ári. Hún var mikil handavinnukona, og í vetur, þegar gamla heimilið var selt og geymslur tæmdar, kom í ljós ýmis efniviður tengdur handavinnu. Það sem nánustu aðstandendur gátu ekki nýtt sér var mér fært til að fara í gegnum og nota. 

 Þar fann ég meðal annars fallegan löber með þessum glaðlegu myndum á hvorum enda, fullsaumuðum, en ramminn í kringum dúkinn var ókláraður. Ég fékk þá hugmynd að gera úr löbernum púða handa krökkunum úr þessum myndum. Gula efnið í rammanum kom frá langömmunni líka. Ég hafði sitt hvort efnið í bakið svo þeir þekktust í sundur.

Krosssaumur Karólínu

Nú er ég loksins búin að láta ganga frá Karólínunum mínum, sem ég er löngu búin að sauma. Ég fékk tvo kassa af útsaumsefni í jólagjöf jólin 2022 og saumaði þær strax, en frágangurinn vafðist fyrir mér. Flestir setja þær í púða, en ég á svo marga útsaumaða púða að það er ekki á það bætandi. Ákvað þess vegna að láta ramma þær inn, og innrammarinn var alveg ákveðinn í að láta þær í flotramma, sem var einmitt það sem ég var búin að gera mér í hugarlund. Mjög ánægð með þær svona og búin að hengja þær saman upp á vegg. Ætti ég að sauma fleiri? Dauðlangar til þess, ekkert betra en að sitja með útsaum í höndunum og hlusta á góða sögu á Storytel.

 

Lítið afgangateppi

Ég á mjög erfitt með að henda litlum efnisafgöngum og hef verið dugleg að hreinsa þá upp með því að gera úr þeim afgangateppi. Nú var kominn tími til að taka til og þá varð til þetta litla teppi eða dúkur eða hvað sem á að kalla það, ekki nema 52 x 52 cm að stærð.

Hver blokk er aðeins tvær sinnum tvær tommur, og eins og sést saumuð með pappírssaumi. Ég setti skurðarhnífinn með á myndina til samanburðar.

Hér er bara hluti af afskurðinum sem ég notaði. Margir bútar voru miklu minni, og tókst mér að hreinsa vel til. Ég hætti að sauma þegar efnin voru á þrotum.

Merkið var að sjálfsögðu saumað í útsaumsvélinni, það fyrsta fyrir árið 2024. Munstrið fengið úr útsaumsforritinu.

Í teppinu eru 100 blokkir. Í hverri blokk eru 9 bútar þannig að alls eru þetta 900 bútar sem þurfti að sauma saman. Á milli setti ég Heat ‘n bond strauvatt, lét límið snúa að toppnum, og kom það mjög vel út þegar svona mikið er af saumum og saumförum. Teppið verður frekar þungt og liggur alveg marflatt. Kantinn sneið ég 1 og 1/4 tommu á breidd og saumaði hann því niður einfaldan, lærði það af Kathleen Tracy bútasaumshönnuði, sem hannar lítil teppi og finnst þetta oft passa betur á þau og er ég alveg sammála henni. Ég stakk í kringum hverja blokk og svo á ská eftir miðju blokkanna.

 

Dúkkufataprjón

Það er alltaf gaman að grípa í dúkkufataprjón. Ég sá þessa lambhúshettu á handavinnusíðu vinkonu minnar og fékk uppskriftina frá henni. Byrjaði á þessari rauðu, en hún varð bara sú fyrsta af mörgum.

Fínt að grynnka aðeins á afgöngunum sem alltaf safnast upp. Krakkarnir urðu strax hrifnir af þeim og fengu þær allar með sér heim, ein náðist ekki einu sinni á mynd.

Uppskriftin er fyrir Baby Born, en þær fóru nú samt á alls konar bangsahausa. Kormákur þvottabjörn var  mjög flottur með sína þegar hann fór heim.

Svo fengu fleiri dúkkur föt….uppskriftirnar að þessum dressum fékk ég á Ravelry með því að leita að uppskriftum á 14” og 18” dúkkur, fullt af fríum uppskriftum þar. Peysurnar eru prjónaðar eftir sömu uppskrift, önnur er með smellum að aftan, hin hneppt að framan.

Prjónastærðin var 2,5, reyndar gefið upp fyrir 2,25, en ég á þá ekki sem kemur ekki að sök því ég prjóna frekar fast.

 

Rennilásabuddur

Þessar buddur saumaði ég fyrir forvitnis sakir því mér finnst aðferðin svo skemmtileg. Ég hef rekist á þær nokkrum sinnum á netinu en ákvað að prófa að sauma þær þegar ég sá góðar myndir af aðferðinni í fb hóp Íslenska bútasaumsfélagsins.

Ég valdi að sauma í heilt efni, en það má líka nota efni sem búið er að setja saman úr bútum. Setti vatt og bak líka, og stakk það með tvíburanál, en það hef ég ekki gert áður svo ég muni. Stærðin á stykkinu hjá mér var 30x40 sm, en það fann ég bara út sjálf, hægt að ráða stærðinni sjálfur. Svo er skorið skáhallt frá vinstra, efra horni en skurðurinn látinn enda sem svarar ca. 1/3 af lengd hliðarinnar fyrir ofan neðra hægra horn (alla vega gerði ég það). Úr þessu stykki fást sem sagt tvær buddur, önnur stærri en hin.

Þá eru skurðarbrúnirnar á báðum stykkjum kantaðar með 2,5” strimli eins og maður væri að kanta bútasaumsteppi, saumað við á röngunni og stungið niður á réttunni. Því næst notaði ég aðra hliðina á rennilásalengju sem seld er í metratali og saumaði á skákantinn.

Loks setti ég sleða á lásinn og saumaði buddurnar saman á röngunni. Í þá stærri festi ég skáband með saumunum til að hylja saumförin, en sikksakkaði bara saumförin á þeirri minni því skáböndin taka pláss.

                                 Stærri buddan varð 19x19 sm og sú minni 12x14 að stærð.