Þetta sjal er úr bókinni "Prjónaperlur". Það er kallað sumarskakki og er prjónað úr eingirnisafgöngum. 
Svo gerði ég þessa húfu. Ég sá hana á síðunni hjá Strikkemor(o), þar sem hún sagðist hafa notað Perfect garn frá Sandnes.
Ég á töluvert af því garni, og gerði mér eina svarta. Þetta er mjög góð húfuuppskrift, og gaman að prjóna hana.
Uppskriftin er á Ravelry.
Nýlega lauk ég við að sauma þessar diskamottur. Þær eiga að vera svona hversdags á eldhúsborðið.
Ég var ákveðin í að hafa þær úr köflóttu eingöngu. Ég sá einu sinni þannig diskamottur í Virku. Þær voru reyndar með húsi í miðjunni, og úr mjög samlitum og dökkum efnum.
Ég prófaði þess vegna að setja hús í miðjuna þegar ég bjó mottuna til í EQ6. Svo fór ég að hugsa að ég væri svo oft að sauma hús, enda eru hús, átta arma stjörnur og fljúgandi gæsir uppáhaldsmótívin mín.
En ég held líka mikið upp á fimm arma stjörnur, svo ég ákvað að prófa það núna.
Hvað þarf ein kona að eiga margar lopapeysur? Ég held að nú sé komið nóg, a.m.k. í bili.
Ég prjónaði bláa peysu fyrir nokkru með þessu munstri, en hún varð of stór, og mamma fékk hana. Nú reyndi ég aftur, og minnkaði peysuna um 30 lykkjur, og nú smellpassar hún.
Peysan er prjónuð úr einföldum lopa og einbandi á prjóna nr. 4,5. Tölurnar eru skelplötutölur.
Þessa léttlopapeysu prjónaði ég eftir áramót. Hún er úr bókinni Prjónaperlum, sem kom út fyrir stuttu, og heitir Grámhildur góða. Hún er prjónuð á grófari prjóna en venjulega, eða nr. 5,5. Þannig verður hún mjög lipur og létt. Peysan er græn, þó hún komi eiginlega grá út á þessum myndum. 
Að sjálfsögðu þurfti ég að eiga við ermarnar, þegar peysan var tilbúin. Ég er svo smámunasöm með ermasídd, hún verður að vera nákvæm, og ég rakti upp 4,5 sentimetra af hvorri ermi og lykkjaði saman aftur, og nú er ég ánægð.
Í dag hef ég bloggað í eitt ár!
Í síðasta tölublaði Húsfreyjunnar var sýnt hvernig á að gera svona hálsfesti, og loksins á laugardaginn kom ég því í verk að þæfa rauðu kúlurnar. Þessar svörtu eru hraunmolar. Í tilefni dagsins setti ég festina svo saman í dag til að geta sýnt eitthvað nýtt.
En mér til undrunar fékk ég komment frá Oddbjörg í Noregi þar sem hún sagðist vera með skilaboð til mín á blogginu sínu! Hún sendir mér sem sagt "award" eða viðurkenningu. Það er í fyrsta skipti sem ég fæ svoleiðis! Tusen takk, Oddbjörg, for "awarden"du ga til meg! Dette er förste gang jeg far slik! Ég á að setja link á síðuna hjá þeim sem sendi mér viðurkenninguna, skrifa sjö staðreyndir um sjálfa mig og senda sjö bloggurum viðurkenninguna áfram.
Hér koma staðreyndirnar:
Þennan trefil prjónaði ég um áramótin og hef notað hann mikið síðan. Ég notaði alpakka garn frá Sandnes, hafði það tvöfalt og notaði prjóna nr. 5,5. Ég fitjaði upp 34 lykkjur, prjónaði 2 sléttar og 2 brugðnar til skiptis, og mældi svo bara á sjálfri mér hversu langur hann þurfti að vera. Tölurnar eru af peysu sem ég átti rúmlega tvítug! 
Þá er þorralöberinn, sem ég minntist á í þarsíðasta bloggi, tilbúinn.
Ég notaði aðeins efni sem ég átti, og er bara sátt við útkomuna.
Hann verður settur á borðstofuborðið þann 22. janúar, á bóndadaginn.
Þetta sjal, sem kennt er við Möbius, var "jólaprjónið" mitt í ár. Mig langaði alltaf til að prófa Kauni garnið, og svo þegar hún Ingibjörg Jónsdóttir, vinkona mín, sýndi mér uppskrift að þessu sjali, fannst mér upplagt að prófa garnið á því.
Garnið pantaði ég frá Bót á Selfossi og geymdi það til jóla. Svo var ég bara þrjá daga að prjóna það. Liturinn kemur ekki alveg rétt út á myndinni. Það er rautt, en ekki svona bleikt eins og myndin sýnir. Uppfitjunin er dálítið óvenjuleg, maður fitjar upp 150 lykkjur, og býr svo líka til lykkjur úr bandinu sem myndast í botni hverrar lykkju, þannig að lykkjufjöldinn verður 300, og sjalið prjónast upp og niður út frá miðju.
Ég hef séð uppskrift að Möbius sjali í bókinni Prjónaperlum, sem kom út fyrir jólin. Þar er það úr einbandi, og uppfitin er eitthvað öðruvísi en ég gerði. Hér er uppskriftin sem ég notaði. 
Þessi löber heitir "Íslenska rósin" og er sniðið eftir hana Elínu Guðjónsdóttur á Þverlæk.
Ég keypti sniðið í Quiltbúðinni á Akureyri í fyrra, og það eru nokkrir mánuðir síðan ég setti löberinn saman og átti í rauninni bara eftir að sauma niður kantinn og stinga. Það gerði ég milli jóla og nýárs.
Ég þurfti aðeins að velta því fyrir mér hvernig best væri að stinga, og eftir að hafa stungið í saumförin eins og venjulega varð niðurstaðan sú sem sést á myndunum.
Auðvitað freistaðist ég til að teikna rósina upp á pappír til að sauma eftir. Mér er ekki viðbjargandi þegar kemur að pappírssaum.
Reyndar áttu að vera fjórir litir í rósinni, og ætlaði ég að hafa rauðan, grænan, bláan og fjólubláan, en ég fékk ekki það jafnvægi á litina sem þurfti, og því hafði ég meira af rauða litnum, sem mér finnst bara koma vel út.