Skólavettlingar, framhald

 Í síðustu færslu skrifaði ég um vettlinga sem ég prjónaði á barnabörnin fjögur. Þegar þau fengu þá afhenta kom í ljós að þeir sem ég prjónaði á strákinn, sem er nýlega orðinn 7 ára, voru of litlir, aðallega of stuttir. Fyrst ætlaði ég bara að lengja þá, en hætti við það og prjónaði tvö ný pör á hann. Ég bætti við 2 lykkjum á víddina (var með miðstærð á hann af Randalíusi) lengdi þumalinn og hafði lengdina á vettlingnum öllum næstum eins og á stærstu stærðinni. Þeir smellpössuðu á hann og hefðu alls ekki mátt vera minni. Hann er greinilega með lengri hendur en ég áttaði mig á.

Svo færði ég merkin af minni vettlingunum yfir á þá nýju. Þeir minni koma í góðar þarfir annars staðar.

Annað sem ég breytti núna í uppskriftinni eftir að hafa mátað á eina af stelpunum á meðan ég var að prjóna, var að taka örar úr í lokin. Í uppskriftinni segir að alltaf eigi að prjóna eina umferð á milli úrtökuumferða, en ég gerði það núna eftir þrjár fyrstu úrtökurnar en tók síðan úr í hverri umferð. Hún vildi ekki hafa svona mikla totu fremst á vettlingnum, og ég var alveg sammála henni, þetta er miklu betra svona.

Skólavettlingar

Ég prjóna alltaf nýja vettlinga handa barnabörnunum á haustin. Tvö pör á hvert. Átta pör samtals.

 

Ég hef notað sömu uppskriftina undanfarið, Randalíus, sem er frí á heimasíðu Storksins. Hún er mjög fín, og það besta er að þumallinn kemur út úr hliðinni þannig að það er sama á hvora hendina vettlingurinn fer.  Svo er það gríðarlegur kostur að þumallinn er kláraður áður en belgurinn er prjónaður áfram niður.

Svo merki ég hvern einasta vettling, hef alltaf gert það og lítið sem ekkert hefur týnst.

Ég prjóna alltaf núna úr Fiesta frá Drops, mikið af mislitu og sprengdu garni sem gaman er að prófa. Dokkurnar nýtast líka mjög vel, ein dokka er nóg í eitt par, og lítill afgangur.

Hulltights og Minsten jakke

Litla daman sem fæddist í lok júlí var skírð í byrjun september. 

Ég prjónaði þessi föt handa henni í skírnargjöf.

Buxurnar eru eftir uppskrift sem heitir Hulltights og er í bókinni Klompelompe, strikk til hele familien.

Uppskriftin af peysunni er í sömu bók og heitir hún Minsten jakke. Hef ég prjónað nokkrar svona. Bæði buxurnar og peysan eru í stærð 6-12 mánaða.

Garnið er Drops baby merino.

Svo þrívíddarprentaði ég auðvitað pakkaskrautið. Ég hef reyndar prentað fleiri pakkaskreytingar en ég gleymi oft að taka myndir af því sem ég geri í prentaranum.

Fleiri vinkonupeysur

Ég sýndi hérna peysu aðeins neðar á síðunni sem heitir Vinkonupeysan. Hún fer það vel á mér að ég gerði aðra í gráu, en ákvað að bleyta hana og leggja til svona eins og maður gerir við prjónaðar og heklaðar flíkur. Ég þvoði hana í köldu vatni í vaskafati og vatt á vægri stillingu í þvottaneti í vél. Og viti menn, hún hljóp svo illa að ellefu ára sonardóttir mín fór heim í henni, ég komst ekki einu sinni í hana. En hún var fín á henni. En svo er ég auðvitað vinkona þessarar ömmustelpu eins og allra hinna barnabarnanna þannig að peysan fór á réttan stað.

Ég átti peysu uppi í skáp sem ég hafði lengi ætlað að rekja upp því ég notaði hana ekkert, og það gerði ég. Ég hafði ekki einu sinni fyrir því að bleyta garnið til að slétta það heldur heklaði aðra peysu úr því eins og það var. Þetta garn má þvo í vél, ég hef notað það í barnaföt með góðum árangri. Hún er hér að ofan. Garnið í henni er Drops cotton merino, heklunálin no. 6 og ég saumaði hana saman, var að bilast á að hekla stykkin saman eins og gert er ráð fyrir í uppskriftinni.

Svona leit upprakið út…..

Heimferðarsett

 Þetta heimferðarsett  prjónaði ég handa lítilli vinkonu sem fæddist í lok júlí. Móðirin valdi litina og líka uppskriftirnar, sem voru að mestu þær sömu og ég prjónaði á eldri bróður hennar fyrir nokkrum árum.

Uppskriftirnar eru að mestu leyti úr hefti Prjónajónu með heimferðarsettum sem hún gaf út fyrir nokkrum árum. Bleika húfan er þó úr heftinu Babystrik på pinde 3, 1. hefti, eftir Lene Holme Samsøe.

 

Dekkri liturinn er ekki eins grár og hann virðist á sumum myndanna heldur meira út í grænt.  Garnið er Drops Baby Merino, sem ég elska að prjóna úr.

Svo lét ég fylgja með lestarsokka í öðrum lit. Uppskriftina má finna á netinu með einfaldri leit.

Þrívíddarprentað fyrir handavinnuna

Mjög fljótlega eftir að ég fékk þrívíddarprentarann fann ég þessar körfur í gagnasafninu sem fylgir prentanum og gerði fyrst þessa bleiku. Hún er svo frábær í alla staði að ég fór með mína gömlu keramikskál beint á nytjamarkað. Ég bjó svo til aðra minni til að geta geymt hana ofan í hinni, en ég þarf oft að vera með tvær í gangi.

 

Prjónamerki, bæði opin og lokuð, hef notað þau mikið. Þau sem ég gerði sjálf eru fínlegri en þessi gömlu.

Í fyrradag prentaði ég box þar sem ég geymi eingöngu prjónamerki, en þau voru innan um nálar, skæri og margt annað í ágætri dós, en það er betra að hafa þau sér.

Dúllustrekkjara af alls konar gerðum og stærðum er hægt að prenta eftir þörfum og smekk, og hvítu körfuna, sem er með svokölluðu býkúpumynstri, get ég notað undir allt mögulegt.

Svona körfubotnar eru til með alls konar lögun og af ýmsum stærðum. Mig langaði til að prófa að hekla í svona og notaði fjórfalt bómullargarn, alls konar afganga og skipti bara um lit þegar einhver kláraðist. Nóg eftir samt.

Svo er það þessi snilld. Ég á slatta af rennilásum í metratali og þetta eru rúllur til að geyma þá á. Það er svo miklu auðveldara að hafa yfirlit yfir þá á svona rúllum í plastboxinu þar sem þeir eru geymdir heldur en í pokum á sama stað.

Sleðarnir eru svo geymdir í miðjunni og lokað fyrir, ekkert ruglast saman. Allt á sínum stað.

Og ég hafði allt í mismunandi litum bara af því að það er skemmtilegra fyrir augað.

Ég var búin að kaupa einhverja græju úr málmi til að festa á borð til að auðveldara væri að setja sleðann á rennilásinn en hef ekki einu sinni prófað hana. Sá að ég gat prentað þessa og það var ekki spurning um að gera það frekar.  Svínvirkar.

Vinkonupeysan

Þetta er Vinkonupeysan frá Flóði og fjöru. Ég keypti garnið í hana, uppskrift og heklunál, allt í einum pakka, á Garnival í byrjun mars. Uppskriftin gerir ráð fyrir að maður mæli sjálfan sig aðeins út og byrji svo á að hekla eins og maður haldi að passi. Ég heklaði peysuna og setti hana saman og komst að því að ég vildi hafa mína víðari, en á módelinu er hún þröng og frekar stutt. Ég tók hana því aftur í sundur og rakti upp fram- og bakstykki, og bætti inn í fjórum kössum alls á víddina. Ermarnar víkkaði ég jafnmikið. Svo hafði ég peysuna síðari að aftan og alla síðari í heildina. Í mína peysu fóru ca. 350 grömm eða þrjár og hálf dokka. Hún smellpassar og er alveg eins og ég vil hafa hana.

Garnið heitir Friendly Yarn frá Bobbiny. Ég hef líka séð það í Skartsmiðjunni í Reykjanesbæ. Heklunálin er nr. 6, og stykkin eru hekluð saman með nál nr. 5.

 Það er fljótlegt og gaman að hekla peysuna en heldur leiðinlegra að setja hana saman, ég endaði á að nota nál nr. 4,5 í það verk.

Sitt lítið af hverju

Mig hefur lengi langað til að styrkja verkefnið Jól í skókassa en ekki fundið mig í því að tína til allt sem til þarf og passa nú vel upp á að ekkert vanti í kassann og yfirleitt að taka ákvarðanir um hvað eigi að velja. Ég veit af starfi meðal flóttakvenna frá Úkraínu sem hafa það sem verkefni allt árið að útbúa jólagjafir í skókassa handa börnum í heimalandi sínu sem eiga um sárt að binda. Starfið er í umsjón öflugra, íslenskra sjálfboðaliða þar sem ein er fremst í flokki.

 

Ég finn mig frekar í að aðstoða þær við að búa til hluti sem hægt er að láta í kassana og þangað fór allt það sem er á þessum myndum. Þvottastykkin eru úr Ikea og saumað í þau í Brother Disney vélinni minni. Ég spretti efstu brúninni upp og fjarlægi stóra miða sem eru á þeim og færi til hankana ef þeir eru ekki almennilega miðjusettir, og sauma svo brúnina niður aftur. Hundarnir eru prentaðir í Bambu Lab þrívíddarprentaranum. Vettlingarnir eru prjónaðir úr Drops Fiesta og eftir vettlingauppskriftinni einu sem ég nota, Randalíus, sem er frí á heimasíðu Storksins.

Símatöskur í útsaumsvél

Ég var búin að horfa lengi á þessar hliðartöskur eða símatöskur frá Kreative Kiwi og langaði að gera þær fyrir barnabörnin áður en þau yrðu of gömul fyrir þennan stíl. Þau eru núna ellefu, níu og sjö ára, ein orðin og hin að verða. 

 

Það hefur líka staðið í mér að yngsta er strákur, og en mamma hans sagði mér bara að gera eins handa honum. Hann er reyndar ekki kominn með síma, en allar stelpurnar eiga iphone þannig að þær setja símana sína í þetta. Ég hafði hans tösku bara strákalegri á litinn.

Ég gerði prufutösku og fannst hún of lítil og vissi að ein stelpan var með frekar stóran síma, svo ég lengdi töskurnar og stærðin reyndist mjög fín fyrir alla. Bakið var samkvæmt uppskriftinni einfalt, en ég sá í prufutöskunni að það væri ekki fallegt og hafði það því úr tvöföldu efni. Eins voru böndin í upphaflega munstrinu bara einfaldar bómullarsnúrur eða satínbönd, í fastri lengd. Ég ákvað að setja á þær almennileg bönd, fjórföld með flíselíni og festa þau á D-hringi og hafði þau stillanleg hvað lengdina varðar. 

Þegar ég hafði verið að kíkja eftir svona íhlutum ef ég átti leið í föndurbúðir þá sá ég ekki neitt sem passaði. Þá datt mér það snjallræði í hug að kannski væri hægt að þrívíddarprenta það sem mig vantaði, og ég fann það sem ég leitaði að og gat ráðið breiddinni! Ég miðaði við að böndin yrðu 2,5 cm á breidd og prentaði íhlutina fyrir þá breidd.

Að gamni mínu prentaði ég svo töskuskraut og hengdi í rennilásana.

Útsaumsmunstrið gerði ráð fyrir að stafur yrði saumaður í mitt blómið þannig að hver taska hafði sitt eigið útsaumsskjal. Hvert barn fékk því tösku með upphafsstafnum í sínu nafni.

 

Ég hefði getað prentað D-hringina og lengdarstillinn í ýmsum litum, en ég stillti mig og hafði allt lítið áberandi til að þetta yrði ekki of mikið. En ég hefði getað það…..

Töskurnar sjálfar eru semsagt gerðar alfarið í útsaumsvélinni og þar festi ég líka böndin sem halda D-hringjunum með þeim á, en restina græjaði ég svo í öðrum vélum.