Áðan lauk ég við að sauma utanum tvo kodda til að hafa á hjónarúminu.
Svo langar mig að gera aðra minni til að setja fyrir framan. Er að leita að hugmyndum.
Áðan lauk ég við að sauma utanum tvo kodda til að hafa á hjónarúminu.
Svo langar mig að gera aðra minni til að setja fyrir framan. Er að leita að hugmyndum.
Þessi löber minnir mig alltaf á 17. júní, enda ætlaði ég að vera búin með hann fyrir þjóðhátíðardaginn í ár. Það tókst ekki alveg, en það kemur annar dagur að ári.
Sniðið er frá Föndur.is og var það keypt í Quiltbúðinni á Akureyri.
Mér finnst alltaf gaman að þjóðlegum bútasaum.
Þá er kominn dúkur á borðið í húsbílnum.
Ég notaði bara einfalda ferninga, mest úr bláum efnum. Á milli er mjög þunnt dúkavatt, og svo ákvað ég að stinga hann þétt, því hann á eftir að fara oft í þvottavélina.
Þessa peysu prjónaði ég á litla frænku mína í eins árs afmælisgjöf. Hún er prjónuð úr Lanett, og uppskriftin er úr Prjónablaðinu Ýr nr. 41.
Svo lét ég sokka fylgja með.
Ég gríp alltaf í það öðru hverju að prjóna borðklúta, og tveir á myndinni eru heklaðir. Mér finnst gaman að prófa ný munstur, og ennþá skemmtilegra að nota þá. Ég er eingöngu með svona klúta í eldhúsinu mínu.
Mig hefur lengi langað í bláa lopapeysu. Ég hef prjónað tvær þannig áður en gefið báðar. Svo rakst ég á þessa uppskrift í Stóru prjónabókinni, sem kom út fyrir jólin, og held ég sé bara ánægð með hana.
Ég notaði sérlitaðan léttlopa frá Handprjónasambandinu á Skólavörðustíg.
Bóndi minn bað mig um að sauma púða fyrir húsbílinn okkar, sem ég gerði með gleði. Snið af þessum fékk ég í æðislega fallegri bók, Country Cottage Quilting, sem vinkona mín gaf mér í fyrra. Bókin er eftir Lynnette Anderson.
Hinn púðinn er úr Simple Traditions eftir Kim Diehl, sem gefur líka út mjög fallegar bækur. Ég notaði aðferð hennar við að applíkera, en hún notar "freezer" pappír, og sikk sakkar myndirnar á með glærum tvinna. Þetta hentaði mér ágætlega, ég er aðeins að reyna að finna mína aðferð við að applíkera í vél.
Svo lokaði ég bakinu með rennilás, hef ekki gert það fyrr, en það er fín aðferð.
Og nú eru púðarnir komnir á sinn stað í húsbílnum, og bíða næstu ferðar. Nú langar mig að sauma dúk á borðið.
Þegar maður sér þessi prjónuðu stykki fyrst detta manni ekki í hug inniskór.
En það er samt málið, inniskór eða sokkaskór, sem hægt er að stinga í vasann, og taka upp þar sem þeirra er þörf. Svo er svo gaman að prjóna þá, uppskriftin lærist strax utan að og er tilvalið funda- og sjónvarpsprjón.
Ein stærð hentar öllum. Uppskriftin er HÉR.